1 kwietnia 2026 roku, mamy wigilię Paschy (hebr. Erew Pesach). Wg kalendarza żydowskiego Pascha przypada 15 nissan (nasz 2 kwietnia, który rozpoczyna się 1 kwietnia o zmroku). Jezus nadał temu świętu nowe znaczenie. Nie oznacza to, że przekreślił w ten sposób znaczenie wcześniejsze. Wręcz przeciwnie. On je tylko dopełnił – pokazał jego pełne znaczenie.
Większość chrześcijan uważa, że Pamiątka Wieczerzy Pańskiej, to coś nowego, różnego od żydowskiej Paschy. Uważają oni, że mogą ją obchodzić ile razy w roku chcą (sławny pretekst „ilekroć”) i o jakiej porze dnia chcą (np. w samo południe) oraz jeść podczas niej co chcą (chleb lub bułka na drożdżach lub zakwasie). A Ci, którzy obchodzą ją co roku, często robią to wg kalendarza gregoriańskiego , albo ustalają jakiś swój kalendarz i wyczekują nowiu widzialnego. Ale nauka apostolska jest inna: 'wieczerza’, to słowo staropolskie, które celowo jest używane w tłumaczeniach zamiast współczesnego kolacja. Do wspólnego stołu zasiada się więc wieczorem w rocznicę śmierci Jezusa (tak jak czyniono to w pierwszych wiekach, o tym czasie, gdy Izrael obchodzi Pesach – czyli razem z Żydami), jak w klasyczną chrześcijańską wigilię (bo jest to święto pamiątkowe, czyli rocznicowe). A je się macę, czyli chleb pozbawiony zakwasu, pieczony z samej mąki i wody zanim zacznie wyrastać pod wpływem naturalnych drożdży zakwasowych z powietrza. I pije się wino, lub sok winogronowy. A po wspólnocie stołu (po kolacji, podczas której na stole mogą być różne potrawy, ale pozbawione zakwasu chlebowego), wypija się Kielich Błogosławieństwa (3-ci z 4 kielichów wina lub soku winogronowego wypijanych tej nocy), zgodnie z nauczaniem apostoła Pawła ujętym w 1Kor 10:16. I opowiada się (hebr. hagada) nie tylko o wyjściu z Egiptu, ale przede wszystkim o śmierci Mesjasza. Polecam wszystkim to opowiadanie, czyli Mesjańską Hagadę na Pesach, która dostępna jest tutaj.
